WRZESIEŃ wrzosem usłany.

Zaczęłam jesiennie porządkować ogród. I wpadłam jak śliwka w kompot....oj, dużo tego:):) Ale nic - co roku czuję najpierw przerażenie, a potem i tak ze wszystkim jakoś się wyrabiam. Wrzesień to dla nas bardzo pracowity miesiąc, jednak widoki, które mamy za oknem - rekompensują wszystko:) Feeria barw...zapachy i oczywiście moje ukochane wrzosowiska. Mamy co prawda wrzosy ogrodowe, ale przyznam się Wam, że darzę większym sentymentem te leśne i łąkowe. Dziś zebralismy z Leo wrzosowe bukiety. Porobiłam ozdoby do domu i na taras - głównie świeczniki.

 Tak często dostaję do Was maile traktujące o tym, że dekoracje domu są bardzo drogie, a sami ich nie zrobicie  z braku umiejętności. Zawsze odpisuję tak samo - owszem, niektóre dekoracje są kosztowne. W sklepach jest mnóstwo pięknych elementów dekoratorskich i odpowiednio do wyglądu kosztują. Ale nie oznacza to, że musimy otaczać się jedynie tymi kupnymi. Tak naprawdę każdy, dosłownie każdy może ocieplić swoją przestrzeń. Wystarczy rozejrzeć się wokoło, nie wyrzucać habazi, badylków czy runa z porządkowanego właśnie ogrodu lub wykorzystać elementy natury przyniesione ze spaceru.  

 

Mam nawyk nie wyrzucania podcinanych roślin:). Zdrewniałe części wsadzam w ziemię i za jakiś czas uzyskuję z nich nowe roślinki (ukorzeniają się), a z tych delikatniejszych robię właśnie ozdoby. Dziś wykorzystałam wrzos, mech, końcówki podciętej thuji złotej, końcówki podciętego berberysa i trzmieliny. Do tego 4 słoiki:)  gwizdnięte z grupy czekającej na zaprawy, kula szklana, stara donica, patyki, wstążka w kolorze wrzosowym, rafia.  Pół godziny - i wejście do domu zostało zawrzosowane :) Wieczorem zaś zamigotają dodatkowo światełka. Proszę, w takich oto wrzosowych świecznikach:

Chciałam pokazać Wam jeszcze, tak przy wrzosowej okazji,  rzadko spotykany motyw na  boku  maszyny odziedziczonej po babci. Owo cudo stoi właśnie na tarasie. Na dorobionym przez siebie blacie stawiam kwiaty i lampiony. Dól zaś okupują dziewczyny - na przemian z Hrabim, który próbuje z marnym skutkiem wciskać się między starsze koleżanki:) Żeliwne boki, nagryzione zębem czasu świetnie wkomponowały się w jesienno wrzosowy klimat...i ta tajemnicza postać Apacza...Prawda, że urokliwy?

 Nie mogłam fotograficznie pominąć dziewczyn- wygrzewających jak zwykle gnaty na słońcu...Mają coraz więcej lat...Na co dzień nie dociera do mnie ich sędziwy wiek, ale tak naprawdę to już panie seniorki te nasze kitki.

 

 ***

Za chwilę dotrą oczekiwani goście.. zmykam zatem moi mili. Zapalę światełka na ich przybycie, podam kolację...czeka nas długi, bardzo miły wieczór. Życzę Wam tego samego - piątkowo nocnych pogaduch z bliskimi, przyjaciółmi, rodziną. I tradycyjnie już - udanego weekendu. My będziemy  jutro witać jesień kiełbaskami z ogniska, PRAWDZIWYM :) piwem i pierwszym grabieniem liści:) Będzie się działo:)!

Do usłyszenia niebawem:) i zachęcam Was do kreatywnego wykorzystania wekowych słoików. Podarujmy im trochę kwiecia we wnętrza a nie tylko te ogóry i ogóry:):):)